Pierwsze organizacje kolorystów polskich
Pierwsze zamierzenia organizacyjne kolorystów polskich sięgają początków XX w. W dniu 5 maja 1910 r. odbyło się posiedzenie zwołane przez Koło Chemików Stowarzyszenia Techników w Warszawie z udziałem licznych kolorystów, przeważnie z Łodzi. Zamierzano powołać Związek Kolorystów Polskich w ramach Stowarzyszenia Techników. Zamierzenia te nie zostały zrealizowane.
Samodzielne stowarzyszenie kolorystów polskich powstało dopiero w 1930 r. Zebranie organizacyjne odbyło się w Łodzi, w dniu 30 marca. Ustalono nazwę: Polskie Towarzystwo Chemików Kolorystów i przyjęto statut. Pierwszym prezesem był Artur Scheunert. Członkami stowarzyszenia byli chemicy koloryści z przemysłu włókienniczego, chemicy barwnikarze oraz zajmujący się produkcją chemiczną środków pomocniczych dla włókiennictwa i ich aplikacją. Zadaniem organizacji była działalność na rzecz rozwoju polskiej kolorystyki i chemicznej obróbki włókna przez organizowanie odczytów, zebrań koleżeńskich i szerokiej wymiany myśli technicznej wśród stowarzyszonych. Towarzystwo należało do Międzynarodowej Federacji Stowarzyszeń Chemików Włókienników i Kolorystów (Federation Internationale des Associations des Chemistes du Textile et de la Couleur). Pierwszymi delegatami do Federacji byli Artur Scheunert i Karol Raczkowski.
W latach trzydziestych działało w Łodzi Stowarzyszenie Technicznych Kierowników Farbiarni. Członkami stowarzyszenia byli samodzielni kierownicy farbiarń oraz producenci środków chemicznych dla przemysłu włókienniczego, w tym również właściciele małych wytwórni barwników. Prezesem do 1930 r. był Stanisław Snawadzki (senior), a od 1930 r. do wybuchu II wojny światowej Adolf Berg. Po wojnie stowarzyszenie nie zostało reaktywowane.
W okresie przedwojennym istniał Łódzki Związek Techników Włókienniczych. Sekcja farbiarsko-wykończalnicza ŁZTWł liczyła ponad 100 techników.
Działalność kolorystów w okresie powojennym
W 1946 r. powstało Stowarzyszenie Inżynierów i Techników Przemysłu Włókienniczego, w ramach którego utworzono sekcje branżowe, a wśród nich również Sekcję Farbiarsko-Wykończalniczą. Początkowo sekcją kierowali koloryści, członkowie przedwojennego Polskiego Towarzystwa Chemików Kolorystów - Kazimierz Jarzębski i Wacław Włodarczyk.W latach 1955-1956 sekcji przewodniczył Tadeusz Balasiński.
Sekcja Barwnikarsko-Kolorystyczna
Pierwsze zebranie Sekcji Barwnikarsko-Kolorystycznej odbyło się w dniu 10 lutego 1956 r. w siedzibie WKP NOT w Łodzi. Zebraniu przewodniczył nestor kolorystyki polskiej, prof. Edmund Trepka (PŁ). Wybrano 6'cio osobowy zarząd Sekcji, którego przewodniczącym został prof. Józef Meissner (PŁ). Mandaty członków zarządu otrzymali: F. Kacprzak, A. Kołodziejski, B. Tarchalski, J. Hirszowski, W. Lisiecki.
W pierwszej kadencji zarząd opracował regulamin Sekcji i ustalił następujący, kierunkowy program działania:
- śledzenie postępu technicznego i kierunków rozwoju branżowych przemysłów,
- organizowanie odczytów, narad i sympozjów na tematy barwnikarsko-kolorystyczne oraz z zakresu chemicznej obróbki włókna,
- analizowanie potrzeb rynku w zakresie barwników i środków pomocniczych,
- postulowanie kierunków rozwoju branżowego przemysłu,
- współpraca z pokrewnymi organizacjami zagranicznymi.
W drugim roku działalności Sekcji przewodniczył prof. Wincenty Wojtkiewicz (PŁ) przy pomocy doc. inż. B. Tarchalskiego (CLPBaw) i M. Marcinkowskiego (IPO) jako sekretarza. Trzecia kadencja przypada na lata 1958-1959. Przewodniczącym był Franciszek Kacprzak (IPO), a w skład zarządu wchodzili: J. Meissner, W. Jasionowicz, J. Mielicki, H. Golec i Z. Bocheński.
Międzystowarzyszeniowa Sekcja Barwnikarsko-Kolorystyczna organizacyjnie podlegała Zarządowi Głównemu SITPChem. W celu zaktywizowania działalności powstał wśród członków zamiar powołania samodzielnego Stowarzyszenia opartego o własny statut, podobnie do Polskiego Towarzystwa Chemików Kolorystów, które działało przed wojną.
Polski Komitet Kolorystyki
Uchwałą Zarządu Głównego NOT z dnia 5 marca 1959 r. powołano Polski Komitet Kolorystyki, jako organ Naczelnej Organizacji Technicznej, z siedzibą w Łodzi.
Regulamin Polskiego Komitetu Kolorystyki, zatwierdzony przez Zarząd Główny NOT, oparty był o statut NOT.
Do głównych zadań PKKol, przewidzianych w regulaminie, należały:
- popularyzacja wiedzy w zakresie kolorystyki,
- opiniowanie i opracowanie zagadnień związanych ze stosowaniem i produkcją barwników w celu zapewnienia prawidłowości rozwoju przemysłu barwnikarskiego i kolorystyki,
- reprezentowanie polskiej kolorystyki.
W 1991 roku Zarząd PKKol nawiązał kontakt z Europejską Federacją Stowarzyszeń Chemików, Włókienników i Kolorystów (IFATCC), której jednym z członków było do wojny Polskie Towarzystwo Chemików Kolorystów. W czerwcu 1991 r. PkKol został przyjęty jako członek afilowany.
W 1993 r. powłano Fundację Rozwoju Polskiej Kolorystyki. Fundacja prowadzi działaność wydawniczą oraz zajmuje się dystrybucją atestowanych materiałów do badań odporności wybarwień wg. standardów obowiązujących w Krajach Unii Europejskiej.
Władze Polskiego Komitetu Kolorystyki
- 1959 - 1962 r.
- 1962 - 1963 r.:
przewodniczący - inż. B. Tarchalski
wiceprzewodniczący - F. Kacprzak
sekretarz - W. Szczepniak
członkowie - J. Gajda, M. Graliński, J. Szafnicki
- 1964 - 1965 r.:
przewodniczący - F. Kacprzak
wiceprzewodniczący - S. Brzeziński;
sekretarz - B. Pogoda;
członkowie - A. Lach, E. Falkowska, M. Kowalski, H. Jędraszczyk
- 1966 - 1968 r.
przewodniczący - prof. J. Meissner
wiceprzewodniczący - F. Kacprzak, A. Kołodziejski
sekretarz - L. Tomaszewki
członkowie - W. Szczepaniak (zastępca sekretarza) oraz 9 członków funkcyjnych
- 1969 - 1971 r.
przewodniczący - prof. J. Meissner
wiceprzewodniczący - doc. inż. F. Kacprzak, doc. dr inż. J. Mielicki
sekretarz - mgr M. Nowacki
członkowie - 12 członków
- 1972 - 1974 r.
przewodniczący - prof. J. Meissner
wiceprzewodniczący - doc. inż. F. Kacprzak (I zastępca przewodniczącego),
doc. dr inż. J. Mielicki i H. Cichowski (zastępcy przewodniczącego)
sekretarz - L. Tomaszewski
członkowie - A. Maciejewski (zastępca sekretarza) oraz 8 członków
- 1972 - 1974 r.
przewodniczący - prof. J. Meissner
wiceprzewodniczący - doc. inż. F. Kacprzak, doc. dr inż. J. Mielicki
sekretarz - mgr M. Nowacki
członkowie - 12 członków
- 1975 - 1978 r.
przewodniczący - mgr inż. F. Kacprzak
wiceprzewodniczący - doc. dr inż. J. Mielicki, mgr H. Cichwoski
sekretarz - mgr inż. A. Maciejewski
członkowie - doc. mgr inż. M. Graliński, doc. dr. inż. W. Szczepaniak (delegaci
d/s organizowania kongresów) oraz 9 członków
- 1979 - 1982 r.
przewodniczący - mgr inż. F. Kacprzak
wiceprzewodniczący - doc. dr inż. J. Mielicki, mgr H. Cichowski
sekretarz - J. Papierski, C. Niespuj
członkowie - M. Okoniewski, A. Maciejewski, M. Graliński, W. Szczepaniak,
W. Dominikowski, L. Kozanecka, W. Perski, E. Klimek, W. Szafnicki, B. Boss,
T. Szczeciński
- 1983 - 1987 r.
przewodniczący - J. Mielicki
honorowy przewodniczący - F. Kacprzak
wiceprzewodniczący - H. Cichwoski, M. Graliński
sekretarz - J. Papierski, W. Malinowski
członkowie - T. Andrzejewski, W. Dominikowski, J. Grygielewicz, A. Kawiorska,
E. Klimek, E. Klusek, A. Maciejewski, J. Ławniczak, W. Perski, W. Szafnicki,
W. Szczepaniak
- 1987 - 1990 r.
przewodniczący - J. Mielicki
wiceprzewodniczący - M. Graliński, W. Perski
sekretarz - S. Pruś, T. Basińska
członkowie - H. Bartniak, W. Dominikowski, A. Kawiorska, E. Klimek, E. Klusek
- 1991 - 1995 r.
przewodniczący - J. Mielicki
wiceprzewodniczący - M. Okoniewski, M. Graliński
sekretarz - T. Basińska, D. Żyżka, B. Gajdzicki, S. Pruś
członkowie - H. Baraniak, W. Dominikowski, A. Kawiorska, E. Klimek, E. Klusek, M. Kowalczyk, W. Mainowski, A. Polka, J. Sójka-Ledakowicz, W. Szafnicki, W. Szczepaniak oraz po rezygnacji w trakcie kadencji E. Kluska, H. Baraniak i M. Kowalczyka członkami zostali B. Młynarski i A. Antczak
- 1995 - 1999 r.
przewodniczacy - J. Mielicki
wiceprzewodniczący - M. Graliński, W. Okoniewski
sekretarz - T. Basińska, B. Gajdzicki
sekcja odczytowa - D. Żyżka, J. Sójka-Ledakowicz
skarbnik - W. Szafnicki, E. Klimek
sekcja imprez - A. Kawiorska, W. Dominikowski
łącznik z PK - J. Szadowski
łącznik z przemysłem - B. Młynarski, A. Antczak
zadania specjalne - W. Malinowski
- 1999 - 2003 r.
przewodniczący - J. Szadowski
wiceprzewodniczacy - M. Graliński, W. Szczepaniak
członkowie - A. Antczak, T. Basińska, W. Czajkowski, W. Dominikowski,
B. Gajdzicki, A. Kawiorska, E. Klimek, J. Mielicki, B. Młynarski, A. Polka,
S. Pruś, J. Sójka-Ledakowicz, D. Żyżka
Władze Stowarzyszenia Polskich Chemików Kolorystów
- 2004 - 2006 r.
prezes - B. Gajdzicki
wiceprezes - W. Czajkowski, S. Pruś, J. Sójka-Ledakowicz
członkowie - T. Basińska, K. Chrzanowska, W. Dominikowski, E. Matyjas-Zgondek, J. Szczeciński, W. Szczepaniak, L. Szuster